Struktury w gruncie mogące wpływać na geopatyczność miejsca

4.1. o to jest Geopatia?
Określenie „Geopatia” w niniejszej publikacji używane będzie tak jak jest to przyjęte w parapsychologicznej dziedzinie zwanej radiestezją, czyli „miejsce geopatyczne/występowania geopatii” to takie, które jest niekorzystne dla większości organizmów żywych, a przede wszystkim, dla człowieka.

Miejsca geopatyczne odnajduje się poprzez „biologiczną” ocenę (ogląd flory i fauny) i ocenę radiestezyjną, czyli obserwację reakcji organizmu radiestety/różdżkarza. Tzw. ocena tele-radiestezyjna, czyli radiesteta nie jest fizycznie obecny w miejscu oceny, nie jest w tej publikacji rozpatrywana.

4.2. Co może być przyczyną?
Jak z poprzednich części publikacji wynika, autor postuluje, że woda przemieszczająca się w bardzo specyficzny sposób w gruncie znacznie zwiększa prawdopodobieństwo oscylacji neutrin i tym samym wspomnianą geopatyczność miejsca nad tzw. „ciekami” lub „żyłami” wodnymi. W hydrogeologii określenia te mają inne i mocno zawężone użycie, ale w użyciu potocznym są akceptowane bo dobrze obrazują zagadnienie.

Wyobraźmy sobie, że widoczne poniżej kaniony zasypujemy po brzegi gruboziarnistym piaskiem i znajdujące się na dnie kanionów rzeki nie „płyną” w korytach warstwy nieprzepuszczalnej, a „filtrują” przez piasek w korytach warstwy nieprzepuszczalnej, stają się „ciekami” od słowa „ciec”: przepuszczać wodę, spływać powoli, przeciekać. W takim rozumieniu, radiestezyjnym/różdżkarskim oznaczenie „ciek wodny” jest jak najbardziej stosowne.

Na tym przykładzie widać również, że tam gdzie odwierty poszukiwawcze w „zasypanym po brzegi kanionie” nie dają nadziei na wodę, wzywani są różdżkarze.

Jak wiemy, pokłady wodonośne, jak nasz przykładowy piasek, którym zasypaliśmy kanion, mogą pokryć i sprasować inne warstwy, często nieprzepuszczalne, które mogą, w wyniku ruchów tektonicznych, popękać, osuwać się i będziemy mieli tego typu obrazki:

Woda wykorzysta każdą możliwość, penetruje i filtruje każdą drogą dając, przy specyficznych układach, odczyny geopatyczne, które dla człowieka mogą stanowić problem gdy poddany jest długotrwałemu działaniu tychże.

Przekrój II Lini Metra – odcinek środkowy – jak widać z przekroju woda zawsze się przemieszczać musi bo warstwy nie leżą „plackiem” poziomo 🙂
Źródło: https://www.metro.waw.pl/pliki/mw1/hydro_d.jpg

4.3 Co się dzieje w strefie geopatycznej?
W strefie geopatycznej struktura środowiskowego „układu współrzędnych” jaki generują strumienie neutrin jest nie tylko nie ostra, ze względu na ich oscylacje, ale podlega również zniekształceniom odzwierciedlającym turbulencje, zmienność składu i temperatury oraz dynamiki filtracji cieku.

Ideowy obraz zaniku/zniekształcenia struktury/układu odniesienia (opisanego wcześniej) w wyniku oscylacji neutrino wymuszonej np. „ciekiem wodnym” w rozumieniu niniejszej publikacji.

Jeżeli np. gruczoł przysadki mózgowej wydziela hormon np. ADH w innym „układzie” niż jest on interpretowany przez korę nadnerczy to np. wątroba, układ immunologiczny otrzymują inną dawkę kortyzolu i może on być przez te organy również nieprawidłowo interpretowany. Powstaje homeostatyczny obraz jak „w krzywym zwierciadle”