.

Autor redagując dalszą część publikacji zakłada iż czytającym znane są założenia autora dotyczące oscylacji neutrin opisane w części drugiej

.

3.1. Jak „działa” różdżkarz/radiesteta?
Różdżkarz wprowadza tzw. różdżkę (sprężysty przyrząd w kształcie litery Y, wykonany z gałęzi, metalu, tworzywa sztucznego itd.), trzymając ją w specyficzny sposób, w stan równowagi chwiejnej tzn. równowagi dającej się nawet minimalną zmianą układu rąk zniwelować.

Specyficzny sposób trzymania tzw. różdżki (sprężystej formy w kształcie litery Y) by uzyskać łatwo dający się zaburzyć stan równowagi chwiejnej różdżki, mający na celu „wykrycie” mikro reakcji układu mięśniowego nadgarstków.

Radiesteta, idąc i utrzymując stan gotowości (utrzymywanie stanu równowagi chwiejnej różdżki z jednoczesnym odczuwaniem „jej tendencji” do zmiany – stan trudny do opisania, trzeba poćwiczyć 🙂 – wchodząc na strefę „oddziaływań” wody podziemnej doświadcza wychylenia różdżki.

3.2. Co się dzieje, skąd taki efekt?
Jak wiemy komórki organizmów żywych zbudowane są ze ściany komórkowej, błony komórkowej i protoplazmy, która zawiera w sobie jądro komórkowe i cytoplazmę, a ta z kolej ogromną liczbę najróżniejszych organelli np. cytoszkielet:

cytoplazma

Cytoszkielet zbudowany jest m.in. z mikrotubuli, rurkowych konstrukcji z białek tubulin. o średnicy rzędu 200 – 300 atomów – te cienkie, kolorowe włókienka na zdjęciu i modele poniżej:

Mikrotubule stanowią nie tylko konstrukcję, ale pełnią rolę naczelnej infrastruktury „logistycznej” w komórkach. W nich i do słownie na nich poruszają się białka transportujące:

Kinezyna transportująca po mikrotubuli (symulacja zaobserwowanych/udokumentowanych procesów, geometrii i budowy)

Tak złożone „konstrukcje” muszą mieć jakiś układ odniesienia, układ współrzędnych, jednostkę miary, które nie będą ingerowały w sposób bezpośredni. Nawet takt, koordynacja w czasie muszą być zagwarantowane.

3.3. Jaką rolę odgrywa tu neutrino?
Neutrino „unika” jakichkolwiek interakcji bo „zmusza” je do tego wspomniany już ZAKAZ PAULIEGO, który na poziomie atomów manifestuje się w postaci tzw. CIŚNIENIA FERMIEGO, czyli wszystkie FERMIONY „odpychają” się od siebie i tym strumienie neutrin mimowolnie stwarzają przestrzenny, pulsujący układ odniesienia, swego rodzaju cztero-wymiarową (3 przestrzeni + puls/czas) niematerialną osnowę CIŚNIENIA FERMIEGO, którą szczególnie powięzi mogą „wyczuwać” i wykorzystywać do makroskopowego (w skali komórki) „konstruowania” tkanek.
Dla przypomnienia neutrino ze względu na swoje rozmiary w porównaniu do atomu (grafika poniżej) tworzy bardzo elastyczne struktury z dużym gradientem/rozpiętością CIŚNIENIA FERMIEGO:

Proporcje składowych atomów i neutrin (Proton,Neutron, Quark, elektron, v-neutrino),
Strumienie neutrin, a przede wszystkim wywoływany przez nie efektem CIŚNIENIA FERMIEGO
4-wymiarowy ( 3 wymiary przestrzenne + pulsacja/czas ) „układ współrzędnych”, został (wg hipotezy autora) „zagospodarowany” przez ewolucję do budowy i utrzymywania/koordynowania zarówno biologicznych struktur jak i procesów fizjologicznych.
Więcej informacji mailem: komorowski@op.pl

3.4. Jaką rolę odgrywają powięzi?
Powięzi to tzw. tkanka łączna występująca w organiźmie człowieka w różnych postaciach:

Różne formy/stadia powięzi

Niedawno odkrytą funkcją powięzi jest „tyczenie” mających powstać tkanek. Okazało się np., że gdy ma postać w jakimś obszarze nowy system naczyń krwionośnych, limfatycznych, układu nerwowego, włókien mięśniowych to powięzi „szkicują” cały układ i dopiero po tym szkicu realizowana jest budowa.
Oczywiste, że powięzi „potrzebują” jakiegoś układu odniesienia/nawigacji i wykorzystują do tego strukturalny oraz informacyjny potencjał siatki strumieni neutrin (siatki generowanego przez nie w „interakcji” z otoczeniem CIŚNIENIA FERMIEGO) .

Ewolucja mogła wykorzystać do rozwoju funkcjonowania kompleksowych struktur biologicznych „dostarczoną” i stymulowaną przez neutrina, cztero-wymiarową (3 przestrzeni + pulsacja/czas) siatkę CIŚNIENIA FERMIEGO.

3.5. Wracamy do różdżkarza 🙂
Określenie „radiestezja” ogólnie wiązane jest z radiacją/promieniowaniem i w tym rozumieniu zostało „nagięte” w okresie fascynacji nowo odkrytymi przez Marię i Piotra Curie oraz Konrada Roentgena, na początku XX wieku, promieniowaniami.
Początkowi badacze radiestezji znali również anatomię oraz jakie grupy nerwów i mięśni głównie zawiadują ruchami różdżkarza, stąd nazwa „radialis” + „aestesis”, czyli „promienistymi+odczuwanie”. Oczywiście jest to „logiczno-chaneligowy” przekaz autora niniejszej publikacji 🙂
Tu doskonała prezentacja dr Nayef Aslam:

Grupa nerwów i mięśni promienistych (radialis) jest gównie odpowiedzialna za „odruch różdżkarki” i stąd nazwa (radialis+aestesis) radiestezja 🙂


Nasze mięśnie kurczą się i utrzymują stan dzięki strukturom mikrotubulowym i białkom funkcyjnym jak miozyna:


Miozyna i „współpracownicy”

Zmiana CIŚNIENIA FERMIEGO w tak kompleksowych układach jak mięśnie wywołuje praktycznie niezauważalne dla człowieka zmiany napięcia poszczególnych partii mięśni, a tym samym wychylenie różdżki ze stanu równowagi chwiejnej.

Co wywołało zmianę CIŚNIENIA FERMIEGO?
Zmiana oscylacji neutrin w wyniku przejścia przez strukturę gruntu nasyconego i filtrującego wodę gruntową – woda w takim stanie cechuje się „nadopornością” neutrinową  😉

I to w zasadzie cała „tajemnica” reakcji organizmów żywych (człowieka) na tzw. „cieki wodne” i inne tzw. „geopatie” 🙂
Z powyższego wynikało by również, iż przebywanie długi czas w strefie „geopatycznej” ma jednoznacznie negatywny wpływ na procesy fizjologiczne!

.

3.6. Czy ilość neutrin pochodzących z wnętrza Ziemi jest wystarczająca do efektu biologicznego i co to jest ZNZ lub Vertex-Neutrino?
Skąd „biorą się” strumienie neutrin wspomniane zostało na pierwszych stronach niniejszej publikacji. Przyjmuje się, iż wnętrze Ziemi generuje w porównaniu do kosmicznych neutrin, nieznaczną ich ilość, jednakże autor stawia kolejną hipotezę, iż strumień neutrin ulega częściowemu zawróceniu/pseudo-odbiciu od sfery któregoś z jąder Ziemi. Mechanizm/zjawisko podobne/zbliżone jak wykorzystywane przy konstrukcji mini-detektora neutrin lecz w innej skali i w aspekcie „grupowych zachowań” neutrin. Powstaje oczywiście kwestia jaką oscylację „zapach” mają te „Ziemskie-Neutrina-Zawrócone” lub „Vertex-Neutrina” (autorskie określenia robocze 🙂 Szczegóły: komorowski@op.pl


Strumienie neutrin kosmicznych dochodzące z kosmosu, ze Słońca i innych gwiazd (galaktyk), ulegają częściowemu pseudo-odbiciu, zawróceniu o sferę któregoś z jąder Ziemi (hipoteza autora uwzględniająca charakter strumieni neutrin) i tym sposobem „Ziemskie-Neutrina-Zawrócone” lub „Vertex-Neutrina” dominują na powierzchni Ziemi, kwestia jedynie ich oscylacji („zapachu” 😉
Podczas procesu „zawracającego” neutrina dochodzi do wygenerowania pola magnetycznego Ziemi, a jego przebiegunowywanie wiąże się z „horyzontalnie” sinusoidalnym torem obiegu Słońca (Układu Słonecznego) wokół centrum naszej galaktyki (zob. część 5.2)Szczegóły: komorowski@op.pl

Efektem towarzyszącym procesowi pseudo-odbicia lub „zawrócenia” neutrin jest pole magnetyczne Ziemi, a sinusoidalnie (w płaszczyźnie horyzontalnej) przebiegająca trajektoria krążenia Słońca wokół centrum naszej galaktyki (zob. część 5.2) przyczyną jego przebiegunowywania :) Szczegóły: komorowski@op.pl

Hipoteza „pseudo-odbicia/zawrócenia strumieni neutrin” doskonale wyjaśnia zjawisko tzw. radiestezyjnej siatki geopatycznej jako interakcję fal stojących zawróconych strumieni neutrin.